ਸਰਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਸੈਂਟਰਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦਾ ਤੋਹਫਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, । ਇਹ ਗੱਲ ਕੋਈ ਅਫ਼ਵਾਹ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸੱਚ ਸੀ। ਇਸ ਪਿੱਛੇ ਮੁਲਕ ਦੇ ਦਾਨਿਸ਼ਵਰ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਡਾ. ਮਨਮੋਹਨ ਸਿੰਘ ਦਾ ਅਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ ਪ੍ਰਤੀ ਮੋਹ ਅਤੇ ਦੂਰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਪਰੰਤੂ, ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਅਕਾਲੀ-ਭਾਜਪਾ ਸਰਕਾਰ ਅਤੇ ਬਾਦਲਾਂ ਦੇ ਸੌੜੇ ਆਰਥਿਕ ਅਤੇ ਸਿਆਸੀ ਹਿੱਤਾਂ ਨੇ ਇਥੇ ਸੈਂਟਰਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਸਥਾਪਿਤ ਨਾ ਹੋਣ ਦਿੱਤੀ।।ਬਾਦਲਕੇ ਇਸ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਨੂੰ ਇਥੋਂ ਚੁੱਕ ਆਪਣੇ ਜੱਦੀ ਪਿੰਡ ਘੁੱਦਾ, ਬਠਿੰਡਾ ਲੈ ਗਏ। ਇਹ ਵੀ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਪਿੰਡ ਘੁੱਦਾ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਸਸਤੇ ਰੇਟਾਂ ਉਪਰ ਖਰੀਦ ਕੇ, ਮਹਿੰਗੇ ਰੇਟਾਂ ਉਪਰ ਕੇਂਦਰ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਵੇਚੀ ਗਈ। ਇਸ ਸੰਬੰਧ ਵਿਚ ਪੁੱਜੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਿਕਾਇਤਾਂ ਨੂੰ ਨਿੱਜੀ ਲੋਭ-ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਰਫ਼ਾ-ਦਫ਼ਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਜੇ ਬਾਦਲਕਿਆਂ ਦੇ ਸੌੜੇ ਆਰਥਿਕ ਹਿੱਤ ਤੇ ਮੁਨਾਫਾਖੋਰ ਬਿਰਤੀ ਨਾ ਹੁੰਦੀ ਤਾਂ ਸੈਂਟਰਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵਿਖੇ ਹੀ ਹੋਣੀ ਸੀ ਤੇ ਇਸਦਾ ਲਾਭ ਪੂਰੇ ਪੰਜਾਬ ਵਾਸੀਆਂ ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਨੂੰ ਹੋਣਾ ਸੀ। ਇਸ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਇਥੇ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਮੁਹੱਈਆ ਹੋਣਾ ਸੀ। ਕਈ ਨਵੇ ਕੋਰਸ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਕਿੱਤਾ-ਮੁਖੀ ਕੋਰਸ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਨਾਲ, ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਅਕਾਦਮਿਕ ਫ਼ਿਜ਼ਾ ਹੀ ਬਦਲ ਜਾਣੀ ਸੀ।
ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਅਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਤਾਂ ਉਚੇਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਲਈ ਬਾਹਰਲੀਆਂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਵਿਚ ਭਟਕਣਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪੈਣਾ ਅਤੇ ਦੂਸਰਾ ਦੂਸਰੇ ਰਾਜਾਂ ਅਤੇ ਬਾਹਰਲੇ ਮੁਲਕਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਅਤੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ।ਇਥੇ ਅੱਪੜ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਇਸ ਨਾਲ ਅਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਉਚੇਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਮਾਹੌਲ ਨੂੰ ਇਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੁਲਾਰਾ ਮਿਲਣਾ ਸੀ। ਕਹਿਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਕਿ ਇਸ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਬਾਦਲਾਂ ਦੇ ਜੱਦੀ ਪਿੰਡ, ਘੁੱਦੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਬਠਿੰਡੇ ਅਪੜ ਜਾਣ ਦੇ ਨਾਲ ਬਾਦਲਾਂ ਨੂੰ ਆਰਥਿਕ ਤੇ ਸਿਆਸੀ ਲਾਭ ਤਾਂ ਪੁੱਜਾ ਹੈ ਪਰੰਤੂ ਅਮ੍ਰਿਤਸਰ ਨੂੰ ਭਾਰੀ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਇਆ ਹੈ।ਸੈਂਟਰਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਨਾ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਣ ਨਾਲ ਇਥੋਂ ਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਨੂੰ ਕਦੀ ਨਾ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਘਾਟਾ ਤਾਂ ਪਿਆ ਹੀ ਹੈ, ਨਾਲ ਹੀ ਨਾਲ ਇਹ ਗੱਲ ਵੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵਿਸਾਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਕਿ ਬਾਦਲਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਸ਼ਾਨ, ਖਾਲਸਾ ਕਾਲਜ, ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਨੂੰ ਵੀ ਹਥਿਆਉਣ ਦੀ ਪੂਰੀ ਵਾਹ ਲਗਾਈ ਹੈ। ਇਸ ਕਾਲਜ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਲੈਣ ਅਤੇ ਇਸ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਇਤਿਹਾਸਕ ਇਮਾਰਤ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਵਿਚ
ਬਾਦਲਕਿਆਂ ਦਾ ਰਤਾ ਜਿੰਨਾ ਵੀ ਯੋਗਦਾਨ ਨਹੀਂ, ਜਦ ਕਿ ਕੈਪਟਨ ਅਮਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਸਾਬਕਾ ਮੁਖ ਮੰਤਰੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਦਾਦਾ ਮਹਾਰਾਜਾ ਭੁਪਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਪਟਿਆਲਾ ਨੇ, ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵਾਸੀਆਂ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੇ ਇਸ ਹੁਸੀਨ ਸੁਪਨੇ ਨੂੰ ਸਾਕਾਰ ਕਰਨ ਵਿਚ ਤਨ-ਮਨ-ਧਨ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਸਾਨੂੰ ਖਾਲਸਾ ਕਾਲਜ ਦੇ ਫੈਕਲਟੀ ਮੈਂਬਰਾਂ, ਇਸ ਕਾਲਜ ਨਾਲ ਮੋਹ-ਮੁਹੱਬਤ ਤੇ ਹਮਦਰਦੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਪਤਵੰਤੇ ਸੱਜਣਾਂ ਅਤੇ ਜਾਗਦੀ ਜ਼ਮੀਰ ਵਾਲੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਉਚੇਚੇ ਧੰਨਵਾਦੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਭੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਿੰਗੇ-ਟੇਢੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇਸ ਕਾਲਜ ਨੂੰ ਹਥਿਆਉਣ ਅਤੇ ਸੁਆਰਥੀ ਹਿੱਤਾਂ ਲਈ ਵਰਤਣ ਤੋਂ ਹੋੜਿਆ ਹੈ। ਅਮ੍ਰਿਤਸਰ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਅਜੇਹੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖਤਰਨਾਕ ਮਨਸੂਬਿਆਂ ਤੋਂ ਸੁਚੇਤ ਰਹਿ ਕੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾੜਨ ਦੀ ਡਾਢ੍ਹੀ ਲੋੜ ਹੈ।