ਉਦਯੋਗ-ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਅਨੁਭਵੀ ਸਿੱਖਿਆ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਲਵਲੀ ਪ੍ਰੋਫੈਸ਼ਨਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ (ਐਲਪੀਯੂ) ਲਗਾਤਾਰ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਮਾਹੌਲ ਪੈਦਾ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹੁਨਰਮੰਦ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਅਤੇ ਨੌਕਰੀ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਐਲਪੀਯੂ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਪ੍ਰਗਤੀ ਗੁਪਤਾ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਅਣਖੀ, ਦੋਵੇਂ ਫਾਈਨ ਆਰਟਸ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ, ਨੇ ਜਲੰਧਰ ਵਿੱਚ 'ਸਕਲਪਟਿੰਗ ਟੂਗੈਦਰ ਆਰਟ ਸਟੂਡੀਓ' ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਇੱਥੇ, ਉਹ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਜਨਤਕ ਕਲਾ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਚਲਾ ਰਹੇ ਹਨ ਬਲਕਿ ਮੌਜੂਦਾ ਐਲਪੀਯੂ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਅਤੇ ਉੱਭਰ ਰਹੇ ਨੌਜਵਾਨ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਲਈ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤੇ ਇੰਟਰਨਸ਼ਿਪ ਦੇ ਮੌਕੇ ਵੀ ਪੈਦਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਹ ਯਾਤਰਾ ਐਲਪੀਯੂ ਦੇ 'ਐਡੂਰਿਵੋਲਿਊਸ਼ਨ' ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਵਿਲੱਖਣ 'ਆਪਣੀ ਫੀਸ ਵਾਪਸ ਕਮਾਓ' ਪਹੁੰਚ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਵਿਆਪਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਇਹ ਪਹੁੰਚ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਵਿਹਾਰਕ ਅਨੁਭਵ, ਲਾਈਵ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ ਅਤੇ ਆਮਦਨ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮੌਕਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਦੀ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਦੌਰਾਨ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ-ਅਧਾਰਤ ਸਿਖਲਾਈ ਅਤੇ ਉਦਯੋਗ-ਸਬੰਧਤ ਅਸਾਈਨਮੈਂਟਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੇ ਤਕਨੀਕੀ ਮੁਹਾਰਤ, ਸੰਕਲਪਿਕ ਸਮਝ ਅਤੇ ਵਿਹਾਰਕ ਤਜਰਬਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਚਨਾਤਮਕ ਉੱਦਮ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ।
ਸੰਸਦ ਮੈਂਬਰ (ਰਾਜ ਸਭਾ) ਅਤੇ ਐਲਪੀਯੂ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਚਾਂਸਲਰ ਡਾ. ਅਸ਼ੋਕ ਕੁਮਾਰ ਮਿੱਤਲ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਭਵਿੱਖ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਅਸਲ-ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਹੁਨਰਾਂ, ਨਵੀਨਤਾ ਅਤੇ ਆਰਥਿਕ ਸਸ਼ਕਤੀਕਰਨ ਨਾਲ ਜੋੜਨ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਅੱਜ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਡਿਗਰੀ ਦੇ ਨਾਲ਼; ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਉਣ, ਕਮਾਉਣ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਅਰਥਪੂਰਨ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਣ ਦੇ ਮੌਕਿਆਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।
ਐਲਪੀਯੂ ਦੇ 'ਐਡੂਰਿਵੋਲਿਊਸ਼ਨ' ਰਾਹੀਂ, ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਮਾਹੌਲ ਬਣਾ ਰਹੇ ਹਾਂ ਜਿੱਥੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸਿਰਜਣਹਾਰ, ਨਵੀਨਤਾਕਾਰੀ ਅਤੇ ਉੱਦਮੀ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਪਰਿਵਰਤਨ ਭਾਰਤ ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਹੁਨਰ-ਅਧਾਰਤ ਸਿੱਖਿਆ ਰਾਸ਼ਟਰ-ਨਿਰਮਾਣ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਏਗੀ।"
ਆਪਣੀ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਪ੍ਰਗਤੀ ਗੁਪਤਾ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਅਣਖੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਐਲਪੀਯੂ ਦੇ ਫਾਈਨ ਆਰਟਸ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਆਰਟ ਸਟੂਡੀਓ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਉਦਯੋਗ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਧਾਇਆ। ਉੱਥੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 20 ਤੋਂ 30 ਫੁੱਟ ਉੱਚੀਆਂ ਯਾਦਗਾਰੀ ਮੂਰਤੀਆਂ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ।
ਫਾਈਬਰਗਲਾਸ, ਪੱਥਰ, ਧਾਤ ਅਤੇ ਆਟੋਮੋਬਾਈਲ ਸਕ੍ਰੈਪ ਸਮੇਤ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਮੱਗਰੀਆਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਮੂਰਤੀ ਕਲਾ ਅਭਿਆਸ ਅਤੇ ਟਿਕਾਊ ਜਨਤਕ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਮੁਹਾਰਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਅੱਗੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਸ਼ਹੀਦੀ ਪਾਰਕ, ਭਾਰਤ ਦਰਸ਼ਨ ਪਾਰਕ ਅਤੇ ਇੰਡੀਅਨ ਹੈਰੀਟੇਜ ਪਾਰਕ ਵਰਗੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯੋਗਦਾਨ ਨੇ ਰੀਸਾਈਕਲ ਕੀਤੀਆਂ ਸਮੱਗਰੀਆਂ ਅਤੇ ਨਵੀਨਤਾਕਾਰੀ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਵਿਧੀਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਪ੍ਰਤੀ ਜਾਗਰੂਕ ਸਥਾਪਨਾਵਾਂ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤਜ਼ਰਬੇ ਨੂੰ ਅਮੀਰ ਬਣਾਇਆ।
ਇਸ ਤਜਰਬੇ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ, ਇਹ ਸਾਬਕਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਜਲੰਧਰ ਵਾਪਸ ਆਏ ਅਤੇ ਸਕਲਪਟਿੰਗ ਟੂਗੈਦਰ ਆਰਟ ਸਟੂਡੀਓ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਸਟੂਡੀਓ ਹੁਣ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਰਚਨਾਤਮਕ ਉੱਦਮ ਵਜੋਂ ਉਭਰਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸ਼ਹਿਰੀ ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰੀਕਰਨ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ 'ਤੇ ਨਗਰ ਨਿਗਮ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵੀਰ ਬਾਬਰਿਕ ਚੌਕ, ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਚੌਕ, ਸ਼੍ਰੀ ਹਰਿਵੱਲਭ ਚੌਕ, ਸੰਵਿਧਾਨ ਚੌਕ, ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਰਵਿਦਾਸ ਮਹਾਰਾਜ ਚੌਕ ਵਰਗੇ ਮੁੱਖ ਸ਼ਹਿਰੀ ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਇੱਕ ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਪਹੁੰਚ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੂਰਤੀ, ਲੈਂਡਸਕੇਪਿੰਗ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰੀ ਸੁਹਜ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਜਨਤਕ ਸਥਾਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਆਕਾਰ ਦੇਣਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬ ਤੋਂ ਪਰੇ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਸਟੂਡੀਓ ਨੇ ਬਿਹਾਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਈ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪਟਨਾ ਦੇ ਬਾਂਸ ਘਾਟ ਵਿਖੇ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਮੂਰਤੀ, ਅਤੇ 'ਮੋਕਸ਼ ਦੁਆਰ' ਅਤੇ 'ਵੈਕੁੰਠ ਦੁਆਰ' ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ ਦੇ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰਲ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦੁਆਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।